third_party/WebKit/LayoutTests/fast/text/international/thai-line-breaks-expected.html - Issue 2498013004: Convert thai-line-breaks to a ref test

Side by Side Diff: third_party/WebKit/LayoutTests/fast/text/international/thai-line-breaks-expected.html

Issue 2498013004: Convert thai-line-breaks to a ref test (Closed)

Patch Set: update TestExpectation for Win Created 4 years, 1 month ago

Use n/p to move between diff chunks; N/P to move between comments. Draft comments are only viewable by you.

Jump to:

« no previous file with comments | « third_party/WebKit/LayoutTests/fast/text/international/thai-line-breaks.html ('k') | third_party/WebKit/LayoutTests/platform/android/fast/text/international/thai-line-breaks-expected.png » ('j') | no next file with comments »
Toggle Intra-line Diffs ('i') | Expand Comments ('e') | Collapse Comments ('c') | Hide Comments ('s')

OLD	NEW
(Empty)
	1 <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8">

	2

	3 <p>Thai line breaking test. The original source of this text was ICU, and the re ference

	4 expected html was generated with ICU's word break iterator.</p>

	5

	6 <div style="width:1px; position:absolute; left:30%">

	7

	8 บทที่๑พายุไซโคลน

	9 โดโรธีอาศัยอยู่ท่ามกลางทุ่งใหญ่ใ นแคนซัสกับลุงเฮนรีชาวไร่ และป้าเอ็มภรรยาชาวไร่

	10

	11 บ้านของพวกเขาหลังเล็กเพราะ&#x200 b;ไม้สร้างบ้านต้องขนมาด้วย&#x200 b;เกวียนเป็น

	12

	13 ระยะทางหลายไมล์

	14

	15 บ้านมีสี่ฝามีพื้นกับหลัง คารวมทำเป็นห้องเดียว

	16

	17 ในห้องมีทั้งเตาหุงต้มที่ สนิมดูขึ้นเลอะ

	18

	19 มีตู้ใส่ถ้วย

	20

	21 ชาม

	22

	23 โต๊ะ

	24

	25 เก้าอี้สามหรือสี่ตัว

	26

	27 แล้วก็มีเตียงนอน

	28

	29 ลุงเฮนรีกับป้าเอ็มมีเตีย งนอนใหญ่อยู่ที่มุมหนึ่ง

	30

	31 ส่วนโดโรธีมีเตียงเล็กอีก ที่มุมหนึ่ง

	32

	33 ไม่มีห้องใต้เพดานเลยห้องใต้ถุน&# x200b;ก็ไม่มี

	34

	35 เว้นแต่มีโพรงเล็กๆ

	36

	37 ที่ขุดไปใต้

	38

	39 พื้นเรียกว่า

	40

	41 "โพรงไซโคลน"

	42

	43 เป็นที่ครอบครัวนี้จะมุดเข้าไป&#x 200b;เมื่อเกิดลมมหาภัย

	44

	45 ซึ่งกระโชกแรงจนบดขยี้สิ่งก่อ&#x2 00b;สร้างใดๆ

	46

	47 ที่ขวางทางมันได้ตรงกลางพ ื้นมีฝาเปิดเข้าไป

	48

	49 จากนั้นมีบันไดลงไปถึงโพร งมืดเล็กๆ

	50

	51

	52 เมื่อโดโรธียืนที่ปากประตู&#x200b ;และมองไปรอบๆ

	53

	54 เธอไม่เห็นอะไรนอกจากท้องทุ่ง&#x2 00b;กว้างสีเทาหม่นทั่วทุกด้าน

	55

	56 ไม่มีแม้ต้นไม้สักต้นหรือบ้าน&#x2 00b;สักหลังที่โผล่พ้นภูมิประเทศอ ันราบเรียบ

	57

	58 แผ่ไปไกลจนจดขอบฟ้าทั่ว&# x200b;ทุกทิศ

	59

	60 ดวงตะวันเผาผืนดินที่ไถแล้ว&#x200 b;จนกลายเป็นแผ่นมหึมาสีดำ

	61

	62 มีรอยแตกระแหงอยู่ตลอด

	63

	64 แม้แต่หญ้าก็ไม่เขียว

	65

	66 เพราะดวงตะวันเผายอดใบยาวเสีย&#x2 00b;จนเป็นสีเทาหม่นมองเห็น&#x200 b;อยู่ทั่วไป

	67

	68 ครั้งหนึ่งเคยทาสีบ้านเอาไว้

	69

	70 แต่ก็ถูกดวงตะวันเผาเสียจน&#x200b ;สีพอง

	71

	72 แล้วฝนก็ชะมันหลุดไปจน&#x 200b;หมด

	73

	74 และตอนนี้บ้านจึงดูหม่นหมอง&#x200 b;เป็นสีเทาเหมือนสิ่งอื่นๆ

	75

	76 ด้วย

	77

	78

	79 ตอนที่ป้าเอ็มย้ายมาอยู่ท ี่นี่

	80

	81 เธอยังสาว

	82

	83 เป็นภรรยาที่งดงาม

	84

	85 แล้วแดดและลมก็ได้เปลี่ยนเธอ&#x20 0b;ไป

	86

	87 เอาประกายไปจากดวงตาเธอปล่อย&#x20 0b;ไว้แต่ความสุขุมอย่างหม่นหมอง

	88

	89 เอาสีแดงจากแก้มและริมฝีป ากเธอไป

	90

	91 กลายเป็นสีหม่นๆ

	92

	93 เหมือนกัน

	94

	95 เธอผอมและหลังโค้ง

	96

	97 และเดี๋ยวนี้ไม่เคยยิ้มเลย

	98

	99 เมื่อโดโรธีซึ่งเป็นเด็กกำพร้า&#x 200b;มาอยู่กับเธอตอนแรก

	100

	101 ป้าเอ็มตื่นเต้นกับเสียงหัวเราะ&# x200b;ของเด็กน้อยมาก

	102

	103 เธอจะส่งเสียงร้องแล้วเอา มือทาบอกทุกครั้งที่เสียง อันร่าเริงของโดโรธีเข้าหูเธอ

	104

	105 และเธอเฝ้ามองเด็กหญิงน้อยๆ

	106

	107 ด้วยความประหลาดใจ

	108

	109 ด้วยยังหาอะไรมาเป็นเรื่อง&#x200b ;หัวเราะได้

	110

	111

	112 ลุงเฮนรีไม่เคยหัวเราะ

	113

	114 ลุงทำงานหนักจากเช้ายันค่ำ

	115

	116 และไม่เคยรู้จักว่าความร่าเริง&#x 200b;คืออะไร

	117

	118 ลุงดูหม่นหมองไปหมดตั้งแต่เครา&#x 200b;ยาวจนจดรองเท้าบูตอันหยาบ

	119

	120 แล้วลุงก็ดูเคร่งขรึมน่าเกรง&#x20 0b;ขามไม่ค่อยจะพูด

	121

	122

	123 มีโตโต้ที่ทำให้โดโรธีหัว เราะได้

	124

	125 และช่วยเธอให้พ้นจากการกล ายเป็นสีเทาหม่นเหมือนกับ สิ่งรอบตัวอื่นๆ

	126

	127 โตโต้สีไม่เทาหม่น

	128

	129 แต่มันเป็นหมาสีดำตัวน้อย ๆ

	130

	131 ขนยาวปุยราวกับไหม

	132

	133 มีตาดำเล็กเป็นประกายรื่นเริง&#x2 00b;อยู่สองข้างจมูกเล็กอันน่า&#x 200b;ขันของมัน

	134

	135 โตโต้เล่นทั้งวัน

	136

	137 และโดโรธีก็เล่นกับมัน

	138

	139 และรักมันเหลือเกิน

	140

	141

	142 อย่างไรก็ตาม

	143

	144 วันนี้ทั้งคู่ไม่ได้เล่น

	145

	146 ลุงเฮนรีนั่งอยู่ที่บันได ประตูและเฝ้ากังวลจ้องดูท้องฟ้า&# x200b;สีเทาหม่นผิดปกติ

	147

	148 โดโรธียืนที่ประตู

	149

	150 กอดโตโต้ไว้ในอ้อมแขน

	151

	152 และก็มองดูท้องฟ้าอยู่เหมือน&#x20 0b;กัน

	153

	154 ป้าเอ็มกำลังล้างชามอยู่

	155

	156

	157

	158 จากด้านเหนือไกลออกไป

	159

	160 มีเสียงลมครางแผ่วเบาได้ยิน&#x200 b;มา

	161

	162 ลุงเฮนรีและโดโรธีเห็นต้น หญ้าสูงเอนเป็นคลื่นก่อนท ี่พายุจะมาถึง

	163

	164 แล้วก็มีเสียงหวีดหวิวชัดเจน&#x20 0b;มาจากบรรยากาศทางใต้

	165

	166 และเมื่อเหลือบตาไปทางด้าน&#x200b ;นั้นก็เห็นคลื่นหญ้ามาทาง&#x200b ;ด้านนั้นด้วย

	167

	168

	169

	170 ลุงเฮนรีผุดลุกขึ้นทันใด

	171

	172

	173

	174 "ลมไซโคลนมา

	175

	176 เอ็ม"

	177

	178 ลุงร้องบอกภรรยา

	179

	180 "ข้าจะไปดูสัตว์เลี้ยงหน่ อย"

	181

	182 แล้วลุงก็วิ่งไปยังเพิงที ่วัวและม้าอาศัยอยู่

	183

	184

	185

	186 ป้าเอ็มหยุดทำงานและมาที่ ประตู

	187

	188 เพียงชายตามอง

	189

	190 ป้าก็บอกได้ว่าอันตรายมาถ ึงแล้ว

	191

	192

	193

	194 "เร็วโดโรธี!"

	195

	196 ป้าตะโกน

	197

	198

	199

	200 "วิ่งไปห้องใต้ถุน"

	201

	202

	203

	204 โตโต้ผลุนกระโดดลงจากอ้อม แขนโดโรธี

	205

	206 แล้วเข้าไปซ่อนอยู่ใต้เตียง

	207

	208 เด็กหญิงน้อยเข้าไปดึงมันออก&#x20 0b;มา

	209

	210 ป้าเอ็มกระชากฝาที่พื้น&# x200b;ออกอย่างอกสั่นขวัญหาย

	211

	212 ปีนบันไดไม้ลงไปในโพรงเล็ กอันมืดทึบ

	213

	214 โดโรธีจับโตโต้ได้ในที่สุ ด

	215

	216 และวิ่งตามป้าเธอไป

	217

	218 เมื่อเธอมาได้ครึ่งห้องก็ มีเสียงหวีดหวือ

	219

	220 ส่วนบ้านก็สั่นอย่างแรงจน เธอหกคะมำนั่งจ้ำเบ้าอยู่กับ&#x20 0b;พื้น

	221

	222

	223

	224 แล้วสิ่งประหลาดก็เกิดขึ้น

	225

	226

	227

	228 บ้านหมุนไปหมุนมาสองสามรอ บ

	229

	230 แล้วก็ลอยขึ้นสู่อากาศอย่าง&#x200 b;ช้าๆ

	231

	232 โดโรธีรู้สึกราวกับว่าเธอ ได้ขึ้นไปกับลูกบอลลูน

	233

	234

	235

	236 พายุเหนือกับพายุใต้มาพบก ันตรงที่บ้านพอดี

	237

	238 และทำให้ตรงนั้นเป็นจุดศูนย์กลางข องพายุไซโคลน

	239

	240 ตามปกติตรงกลางพายุไซโคลนอากาศ&#x 200b;จะนิ่ง

	241

	242 แต่ความกดดันอย่างหนักของลม&#x200 b;ทุกด้านรอบบ้าน

	243

	244 ทำให้บ้านลอยสูงขึ้นๆ

	245

	246 จนกระทั่งขึ้นไปอยู่สุดยอด&#x200b ;ของพายุไซโคลน

	247

	248 และจากตรงนั้นก็ถูกหอบไป& #x200b;หลายไมล์

	249

	250 ง่ายดายราวกับหอบขนนก

	251

	252

	253

	254 มืดมากแล้ว

	255

	256 ลมยังส่งเสียงหวีดหวือน่า กลัวอยู่รอบตัวเธอ

	257

	258 แต่โดโรธีเห็นว่าเธอสามารถ&#x200b ;นั่งไปได้อย่างง่ายดายนัก

	259

	260 ครั้งหนึ่งหลังจากที่บ้านสะดุด&#x 200b;อย่างแรงและหมุนไปรอบๆ

	261

	262 สองสามครั้งในตอนแรก

	263

	264 เธอก็รู้สึกว่าตัวเองถูกแ กว่งอย่างแผ่วเบาราวทารกใน&#x200b ;เปล

	265

	266

	267

	268 โตโต้ไม่ชอบใจเลย

	269

	270 มันวิ่งไปวิ่งมารอบห้อง

	271

	272 ทางโน้นทีทางนี้ทีส่งเสีย งเห่าดังก้อง

	273

	274 แต่โดโรธีนั่งนิ่งอยู่บนพ ื้นเฝ้าคอยดูว่าจะเกิดอะไ รขึ้น

	275

	276

	277

	278 ครั้งหนึ่งโตโต้เข้าไปใกล้ฝา&#x20 0b;ที่พื้นมากไป

	279

	280 เลยพลัดตกลงไป

	281

	282 ทีแรกเด็กหญิงคิดว่าเธอจะ สูญเสียมันไปเสียแล้ว

	283

	284 แต่ชั่วครู่เธอก็เห็นหูขอ งมันโผล่ขึ้นมาจากช่องนั้ น

	285

	286 ทั้งนี้เพราะแรงกดอย่างหนักของ&#x 200b;อากาศทำให้โตโต้ไม่ตกลงไป&#x 200b;ข้างล่าง

	287

	288 โดโรธีคลานไปที่ช่องนั้นจ ับหูโตโต้ไว้ได้

	289

	290 และลากมันมาที่ห้องอีก

	291

	292 หลังจากนั้นก็ปิดฝาพื้นเพ ื่อจะได้ไม่เกิดอุบัติเหตุอีก

	293

	294

	295

	296 ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าผ่านไป

	297

	298 โดโรธีค่อยๆ

	299

	300 หายกลัว

	301

	302 แต่เธอรู้สึกเหงาเหลือเกิน

	303

	304 และลมก็ส่งเสียงหวีดหวือด ังเสียจนเธอแทบจะหูหนวก

	305

	306 ทีแรกเธอสงสัยว่าคงจะถูกฉ ีกกระชากออกเป็นชิ้นเล็กชิ้น&#x20 0b;น้อยเมื่อบ้านเอนล้มลงอีก&#x20 0b;ครั้ง

	307

	308 แต่หลายชั่วโมงผ่านไปก็ไม่มี&#x20 0b;อะไรเกิดขึ้นเธอเลยเลิกวิตก&#x 200b;และตัดสินใจคอยดูอย่างสงบ

	309

	310 และรอว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

	311

	312 ในที่สุดเธอคลานจากพื้นห้อง&#x200 b;ที่โยกไปมาขึ้นไปบนเตีย ง

	313

	314 แล้วก็นอนลง

	315

	316 โตโต้ตามติดมานอนลงใกล้ๆ

	317

	318 เธอ

	319

	320

	321

	322 ไม่ช้าโดโรธีก็ปิดตาลง&#x 200b;หลับผล็อยไปอย่างสนิททั้งๆ

	323

	324 ที่บ้านโยกไปมาและลมก็&#x 200b;ครางหวีดหวือ

	325

	326 </div>

OLD	NEW